Witgoud.com

Chloor, zwembad en witgoud

Van alle stoffen waar een witgouden ring in het dagelijks leven mee in aanraking komt, is chloor de enige die het metaal zelf beschadigt in plaats van alleen het oppervlak. De schade is sluipend: je ziet niets, tot de band op een dag scheurt of een klauw afbreekt. Deze pagina legt uit waar het risico zit en wat je doet als je ring toch mee het bad in is geweest.

Doe je ring af voordat je een zwembad, bubbelbad of een emmer met bleekwater in gaat. Is dat niet gebeurd, spoel het sieraad dan direct af met schoon water en droog het. Laat een ring die vaker in chloorwater is geweest nakijken op haarscheurtjes rond soldeernaden en zetklauwen.

Wat chloor met de legering doet

Goud zelf reageert nauwelijks. De metalen waarmee het gelegeerd is — koper, zilver, nikkel, zink — doen dat wel. Chloorverbindingen in het water tasten die legeringselementen aan, waardoor het metaal aan het oppervlak poreus wordt. Op plekken waar het materiaal onder spanning staat, kruipt die aantasting de diepte in. Dat mechanisme heet spanningscorrosie: fijne scheurtjes die zich vertakken langs de korrelgrenzen van het metaal en waar met het blote oog niets van te zien is. De ring voelt en oogt normaal, tot hij bij een gewone belasting bezwijkt.

Spanning zit vooral op plekken die bij het maken zijn vervormd of verhit: soldeernaden van een eerdere maatverandering, omgezette klauwen, oprekpunten van een schakel. Precies daar begeeft het materiaal het.

Waar je chloor tegenkomt

Blootstellingsbronnen op volgorde van praktisch risico voor gezet witgoud.
BronBlootstellingRisico
Bubbelbad, warme whirlpoolHoge temperatuur, lange duur, hoge concentratieHet hoogst; warmte versnelt de aantasting
ZwembadHerhaald, tientallen minuten per keerHoog bij regelmatig zwemmen
Bleekwater en chloortablettenKort maar zeer geconcentreerdHoog; ook één keer telt
Schoonmaakmiddel met chloor, sanitairreinigerKort, vaak via handschoenloos poetsenReëel, wordt zelden herkend
LeidingwaterZeer lage concentratieVerwaarloosbaar
ZeewaterZout, geen vrij chloorGeen chemisch risico; wel zand als schuurmiddel

Wat je na blootstelling merkt en doet

Een gescheurde band die door chloor is verzwakt, laat zich wel dichtsolderen, maar het omliggende metaal blijft aangetast. Werkplaatsen adviseren in dat geval vaak om het beschadigde deel te vervangen in plaats van te repareren; zie een dun of verzwakt bandgedeelte.

Zwemmen zonder je ring thuis te laten

Het praktische probleem is niet de kennis maar de logistiek: een ring in een kluisje of badpak raakt kwijt, en een ring in de hand glipt weg. De veiligste route is hem thuislaten op zwemdagen, of hem aan een ketting om de nek dragen die je pas in de kleedkamer afdoet. Wie dagelijks baantjes trekt, kan overwegen om voor die momenten een eenvoudige ring van een ander materiaal te dragen. Dezelfde afweging geldt voor andere activiteiten met een verhoogd risico, opgesomd bij sporten met sieraden.

Veelgestelde vragen

Is één keer zwemmen meteen schadelijk?

Meestal niet zichtbaar, maar de aantasting is cumulatief. Het risico zit in herhaling, in warm water en in geconcentreerd bleekmiddel.

Beschermt de rhodiumlaag tegen chloor?

Nauwelijks. De laag is dun en heeft microscopische poriën; op plekken waar hij is doorgesleten of gekrast, bereikt het water de legering direct.

Loopt 750 witgoud minder risico dan 585?

In principe wel, omdat er minder legeringsmetaal in zit dat kan worden aangetast. Het is een verschil in gradatie, geen vrijbrief.

Mag mijn ring mee in de sauna of het stoombad?

Warmte alleen is geen probleem voor het metaal. Het bezwaar is het gechloreerde dompelbad ernaast, en bij stenen de temperatuurwisseling.

Laatst gecontroleerd: