Witgoud verkopen
Verkopen gaat mis op twee momenten: als je niet weet wat je in handen hebt, en als je op het laatste moment beslist. Beide zijn te voorkomen met een halve middag voorbereiding. Hieronder de volgorde waarin je dat het beste doet.
Weeg en sorteer eerst per gehalte, bereken de goudwaarde zelf, vraag daarna minstens drie biedingen op en neem een geldig identiteitsbewijs mee. Reken op 60 tot 85 procent van de goudwaarde. Neem geen bod aan waarbij het gemeten gehalte, het gewicht en het gehanteerde percentage niet alle drie genoemd worden.
De volgorde
- Sorteer per gehalte. Leg 375, 585 en 750 apart en houd verguld of onbekend materiaal in een vierde stapel. Een gemengde partij wordt vaak op het laagste gehalte afgerekend.
- Weeg per stapel. Tot op een tiende gram. Noteer de gewichten voordat je de deur uit gaat, zodat je later kunt controleren wat er op de bon staat.
- Reken de goudwaarde uit. Gebruik de dagkoers en het gehalte; de formule en de tool staan op prijs per gram. Dit is je bovengrens, niet je verwachting.
- Haal drie biedingen. Bij voorkeur op dezelfde dag, want de koers beweegt. Vraag telkens naar het percentage van de dagprijs; zie opkopers vergelijken.
- Laat het gehalte meten waar je verkoopt. Bij voorkeur met XRF, in jouw bijzijn, met de uitslag per stuk of per stapel.
- Neem legitimatie mee. Handelaren in tweedehands goederen moeten kopers en verkopers registreren; zonder identiteitsbewijs komt er geen transactie.
- Laat de afrekening specificeren. Gewicht, gehalte, koers, percentage en bedrag afzonderlijk op de bon. Bewaar die bon.
Wat je vooraf apart houdt
- Gecertificeerde stenen. Een hoofdsteen met laboratoriumrapport heeft een eigen markt en verdwijnt anders in de materiaalprijs. Zie de waarde van een verlovingsring.
- Antiek of gesigneerd werk. Een herkenbaar meesterteken of duidelijk vooroorlogs handwerk kan meer opbrengen dan het gewicht.
- Stukken met emotionele waarde. Vermaken of hersmelten tot iets draagbaars is een alternatief dat je na verkoop niet meer hebt.
- Onbekend materiaal. Laat eerst meten of het goud is voordat je het in de partij legt; zie geen stempel in je sieraad.
Een taxatie voor de verzekering is iets anders dan een verkoopbod. Die eerste noemt vervangingswaarde en ligt daardoor bijna altijd hoger dan wat een opkoper betaalt. Zie taxatie van witgoud.
Waar je verkoopt
De balie van een goudopkoper is de snelste route en levert doorgaans het laagste percentage op. Een juwelier die inruilt tegen een nieuwe aankoop rekent meestal gunstiger, maar je krijgt het bedrag niet contant. Onderhandse verkoop van een gaaf, draagbaar sieraad kan boven de materiaalwaarde uitkomen en kost tijd, foto's en geduld. De opbrengsten per route staan naast elkaar bij wat witgoud kost; welke route in jouw buurt praktisch is, lees je bij goud verkopen in de buurt.
Bij verzenden naar een online opkoper geldt één extra aandachtspunt: controleer vooraf hoe de zending verzekerd is, wie het risico draagt en of je het pakket terugkrijgt als je het bod afwijst. Leg die afspraken schriftelijk vast voordat je iets opstuurt.
Veelgestelde vragen
Moet ik belasting betalen over de opbrengst?
Voor particulieren die eigen sieraden verkopen is er doorgaans geen omzetbelasting in het spel. Voor de vermogenskant zie sieraden en belasting; de Belastingdienst is leidend.
Krijg ik meer als ik de stenen zelf laat uithalen?
Zelden. Uithalen kost arbeid en beschadigt de zetting; alleen bij grotere gecertificeerde stenen weegt het op tegen de opbrengst.
Wat als ik het bod te laag vind nadat het gewogen is?
Je bent tot de handtekening nergens toe verplicht. Vraag je stukken terug en loop weg; een handelaar die daar moeilijk over doet, is geen partij om zaken mee te doen.
Is een kapot sieraad minder waard?
Voor de materiaalwaarde niet: alleen gewicht en gehalte tellen. Voor onderhandse verkoop wel, want daar betaalt de koper voor draagbaarheid.
Laatst gecontroleerd: